Το Σάββατο ήταν μια απο αυτές τις μέρες κρεπάλης. Ενδεικτική είναι και η φωτογραφία που έχω για έναρξη. Είναι ένα απο τα ευφάνταστα σνακ με τα οποία συνόδευσα την μπύρα μου στην παμπ που κατέληξα το βράδυ, να γιορτάσω τα γενέθλια του φίλου μου του Καρλ.
Ξύσματα απο ξεροοψημένη πέτσα απο γουρουνάκι στη σούβλα, ο Μιστερ Πόρκυ. Νοστιμότατο και ότι χειρότερο έχω φάει τον τελευταίο μήνα απο άποψη υγιείας. Όπως και τα γαριδάκια απο ένα τούρκικο 24 ωρο μινιμάρκετ που ψώνισα αργά το βράδυ σε μια εξόρμηση για έξτρα ποτά πριν πάμε όλοι στο σπίτι του Καρλ για τη συνέχεια.
Η μέρα είχε ξεκινήσει καλά πάντως.
Μετά από ένα πολύ θρεπτικό πρωινό, ήρθε ένα λάιτ μεσημεριανό στη δουλειά, ένα ταπερ με τα υπόλοιπα ντοματίνια και σπαράγγια που έψησα στο φούρνο ανακατεμένα με το κινόα που είχα μαγειρέψει προχθές και 30 γρ φέτα. Θα συναντιόμουν με παλιούς συνάδερφούς μου σε ένα κινέζικο στο Elephant and Castle οπότε προσπάθησα να κρατηθώ λίγο ξέροντας τι θα επακολουθούσε.
Στο κινέζικο διάλεξα μοσχάρι με σως μαύρου φασολιού και τηγανιτό ρύζι με αυγό. Ήπια το κρασάκι μου, ήρθα στο κέφι, μου άνοιξε και η όρεξη. Νομίζω ότι μέχρι να πάω να βρώ το επόμενο πάρτι είχα ήδη φάει και 2 σοκολάτες. Τέλοςπάντων, πάει και αυτή η μέρα, τον άλλο μήνα πάλι.
No comments:
Post a Comment