Άλλη μια ηλιόλουστη μερα στο κέντρο

Μόλις γύρισα απο άλλη μια μεγάλη βόλτα στο κέντρο και βράζω τα ρεβύθια για να πάρω κάτι να φάω μαζί μου αύριο στη δουλειά. Ήταν αργία σήμερα (του καλοκαιριού) και αποφάσισα να ξανακατεύω στο Λονδινάκι, αυτή τη φορά προετοιμασμένη. Έβρασα 2 αυγά και πρόσθεσα ότι κινόα ειχε περισσέψει απο προχτές, πήρα ένα μπουκάλι νερό και λίγους ξηρούς καρπούς για σνακ, κάσιους και καρύδια.

Κατέβηκα με το λεωφορείο στο Elephant and castle και απο εκεί πήγα ποδηλατάδα απο την εδική διαδρομή ώς το Bank station. Είχα σκοπό να παρατήσω το ποδήλατο σε ένα σταθμό και να φάω το μεσημεριανό μου στο ποτάμι. Αμ δε. Ο σταθμός ήταν γεμάτος και έπρεπε να βρώ τον επόμενο για να το παρκάρω. Μετά από μισή ώρα περιπλάνησης στο έρημο City και αφού πέρασα 2 φορές απο τον Άγιο Παύλο και το barbican  βρήκα ένα παρκιν και άφησα το ποδηλάτο το οποίο είχε αρχίσει να βαραίνει αισθητά. Δυστυχώς ήμουν πλέον πολύ μακριά και χρειάστηκα αλλη μισή ώρα περιπλάνηση σε μεγάλους και αδιάφορους δρόμους μέχρι να δώ την Blackfriars γέφυρα.

Πέρασα απέναντι, και στη σκιά του ΟΧΟ tower, σε μιά σκαλωσιά που οδηγούσε μέσα στο ποτάμι, έστρωσα να φάω. Έτσι, μια ακουγόταν ο αέρας και μια το κυματάκι και μπροστά μου έβλεπα το ποτάμι, όλο να τραβάει τα νερά του. Ωραία είχα κάτσει εκεί και έτρωγα απο το ταπεράκι μου και σκεφτόμουν οτι ήμουν σε ιστιοπλοϊκό εν πλω.

Εϊχα ξεχαστεί και απο πίσω ποταμι ο κόσμος, να μην έχει σταματημό μέχρι που αποφάσισε μια οικογένεια να κατέβει απο τη σκάλα και θυμήθηκα που βρίσκομαι. Προχώρησα στο Queens walk, αλλά είχα ακόμη ζαλάδα απο τον ήλιο και το φαγητό οπότε κάθισα σε ένα παγκάκι να φχαριστηθώ οτι απέμεινε απο τον ήλιο, όχι και λίγος για την ώρα εκείνη. Στη συνέχεια με πήρε η φίλη μου η ταυλανδέζα και δώσαμε ραντεβού στο Tottenham court road.

Πήρα ένα καφέ απο το βέλγικο πρωινάδικο στο Southbank, κάνει ωραίο λατε ντεκάφ και πέρασα τη μιλενιουμ γέφυρα. Ανέβηκα όλο το charing cross road και άνοιξε η καρδιά μου. Κόσμος, συναυλία κλασσικής μουσικής, τα θέατρα στο Leicester square. Αχ τι ωραίο που ειναι το κέντρο τέτοια ώρα. Βρήκα τη Τζένη και ω τι έκπληξη είχε κανονίσει να φάμε σε ένα κορεάτικο με την Τζέη και τον Βίκτορ. Τι να κάνω και εγώ, ενέδωσα και ξαναέφαγα, λίγο όμως. Βασικά δοκίμασα. Δεν θυμάμαι ονόματα, πλην του κίμτσι αλλά μπορώ να περιγράψω τα πιάτα. Ήπιαμε και το σούτζου,το εθνικό τους ποτό.

Να ένα απο τα πιάτα ( νομίζω οτι αυτό έχει το όνομα του μαγαζιού, Po Jang Ma Cha, το οποίο αν κατάβα καλά σημαίνει τέντα ή χώρος κάτω απο την τέντα ή απλά αίθριο) μαζί με sticky rice.

Kimchi

Μια συνταγή για το κιμτσι για όποιον ενδιαφέρεται να το δοκιμάσει. http://www.maangchi.com/recipe/easy-kimchi